Od rozliczenia za luty 2026 r. obowiązuje nowa struktura JPK_V7M(3) i JPK_V7K(3). Każdy wiersz ewidencji — zarówno po stronie sprzedaży, jak i zakupów — musi zawierać jeden z czterech identyfikatorów: NrKSeF, OFF, BFK lub DI. Brak któregokolwiek oznaczenia skutkuje odrzuceniem pliku JPK na etapie walidacji technicznej.
W praktyce największe problemy sprawia rozgraniczenie między tymi trzema nowymi oznaczeniami. Poniżej wyjaśniam, kiedy stosować każde z nich.
OFF — wyłącznie awaria KSeF
Oznaczenie OFF ma najwęższy zakres. Stosujemy je tylko wtedy, gdy faktura została wystawiona w okresie oficjalnej awarii KSeF potwierdzonej dwoma komunikatami w BIP Ministerstwa Finansów (art. 106nf ust. 1 ustawy o VAT) i na dzień złożenia JPK nadal nie ma nadanego numeru KSeF.
Co ważne — jeśli faktura trafi do KSeF przed złożeniem JPK, wpisujemy NrKSeF, a nie OFF. Natomiast jeśli faktura nie trafi do KSeF do dnia złożenia JPK — wpisujemy OFF i korekta JPK po późniejszym uzyskaniu numeru KSeF nie jest wymagana.
Częste błędy: tryb offline24, planowana niedostępność KSeF czy problemy techniczne po stronie podatnika to NIE jest OFF — w tych przypadkach stosujemy DI.
BFK — faktura wystawiona poza KSeF
BFK stosujemy do faktur elektronicznych i papierowych wystawionych poza systemem KSeF w przypadkach dopuszczonych przepisami. Kluczowa cecha: brak numeru KSeF jest stanem docelowym — faktura nigdy nie trafi do KSeF i korekta JPK nie będzie potrzebna.
Typowe sytuacje to m.in.: faktury wystawione przed wdrożeniem obowiązkowego KSeF, faktury z drukarek fiskalnych (do 31.12.2026), paragony z NIP uznane za faktury uproszczone, bilety jednorazowe czy faktury wystawione w trakcie awarii całkowitej KSeF.
Kluczowa zmiana — WNT i import usług
To najważniejsza zmiana w wydaniu 2 mojego poradnika. Ministerstwo Finansów w zestawieniu opublikowanym na ksef.podatki.gov.pl jednoznacznie wskazało, że faktury przy WNT, imporcie usług, imporcie towarów (art. 33a) oraz odwrotnym obciążeniu (art. 17 ust. 1 pkt 5) należy oznaczać BFK — a nie DI, jak wynikało z wcześniejszych stanowisk KAS.
Zasada jest prosta: jeśli podstawą zapisu w ewidencji jest faktura (nawet zagraniczna, np. PDF od dostawcy z UE) — stosujemy BFK. Jeśli brak faktury i podstawą jest dowód wewnętrzny (WEW) — stosujemy DI.
DI — dowód inny niż faktura
DI to oznaczenie rezydualne — obejmuje wszystkie dokumenty, które nie kwalifikują się pod NrKSeF, OFF ani BFK. Typowe sytuacje: raporty fiskalne z kas (DI + RO), dokumenty wewnętrzne (DI + WEW), zapisy dotyczące WNT/importu usług dokumentowane dowodem WEW, a także faktury wystawione w trybie offline24 bez numeru KSeF na dzień złożenia JPK.
Uwaga — w przypadku faktur offline24 oznaczonych DI, po uzyskaniu numeru KSeF podatnik ma obowiązek skorygować JPK i zastąpić DI właściwym numerem KSeF. To zasadnicza różnica względem OFF, gdzie korekta nie jest wymagana.
Pobierz pełny przewodnik PDF
W artykule omówiłem najważniejsze zasady stosowania nowych oznaczeń. W pełnym poradniku PDF znajdziesz dodatkowo tabelę porównawczą OFF vs BFK vs DI, szczegółowe przykłady praktyczne (delegacje, WNT, import usług), omówienie zmian od 1 stycznia 2027 r. oraz listę najczęstszych błędów.
POLECANE SZKOLENIE
Rachunkowość w biurze rachunkowym (w tym JPK-CIT)
JPK-CIT, JPK_ST_KR, węzeł RPD — 14 godzin praktyki na kontach
⏱️ 14 h (7 spotkań)🏷️ 1299 zł netto